با هم بدانیم

سفر دانه های سبز

در پست های قبل از انواع قهوه ها و  مسیری که دانه های قهوه طی میکنند تا به دست مصرف کننده برسند صحبت کردیم و در این مطلب به چگونگی بررسی کیفیت دانه های سبز و رده بندی کیفی آنها می پردازیم و چگونگی سفرشان از مزرعه تا کارخانه رست قهوه را بررسی می کنیم.

نمی شود گیاهی با عشق سر از خاک در آورد، برگ باز کند، شکوفه دهد شاخه هایش پر از میوه شوند و خوب نباشد. نمی شود این همه شکوه را دید و لبخند به لب نیاورد.

هر کدام از گونه ها و زیر گونه های قهوه ویژگی های طعمی منحصر به خودشان را دارند و همینطور نیازمند مراقبت و رسیدگی به طریق خودشان اند. نمیتوان مقیاسی برای خوبی یا بدی آن ها تعریف کرد، چرا که هر  چه هست، فقط تفاوت است.

میوه ها بعد از چیده شدن از روی شاخه درخت و شناور شدن در حوضچه های آب به دو دسته سبک تر ها و سنگین تر ها تقسیم میشوند. اگر هنگام چیدن، میوه های نرسیده همراه بقیه چیده شده باشند نیز باید قبل از شروع فراوری از یکدیگر جدایشان کرد.

بعد از فراوری نوبت بررسی چگونگی و کیفیت طعم قهوه است. در این مرحله حضور دانه های نارس، شکسته، حشره خورده و …. در میان بقیه دانه های سبز می تواند طعم قهوه را دستخوش تغییر کند. متخصصان در زمینه چشایی قهوه این تغییرات را با ریزبینی زیاد تشخیص داده و امتیاز نهایی قهوه را مشخص میکنند.

دانه های سبز بر این اساس به دو دسته کلی دانه های تجاری و دانه های تخصصی تقسیم می شوند. دانه های تجاری ۹۵% حجم تولیدات جهانی را تشکیل می دهند و دانه های تخصصی و زیر شاخه هایش ۵% باقیمانده این بازار را به خود اختصاص داده اند. تفاوت طعمی دانه های تجاری و تخصصی و چگونگی دستیابی به رده تخصصی خود داستانی طولانی است که در آینده به آن خواهیم پرداخت!

صادرات قهوه از این جا شروع میشود. سفر دانه های قهوه از زادگاهشان برای رسیدن به مرحله برشته کاری و عصاره گیری مقدمات زیادی دارد،که یکی از این مقدمات مرحله بسته بندی است.

از روش های مرسوم و قدیمی استفاده از گونی های کنفی ایست که به طور معمول ۶۰ کیلویی اند. اما این گونی ها توانایی محافظت از دانه های قهوه را در مقابل رطوبت یا تغییرات آب هوا و … در مراحل جا به جایی ندارند.

برای جلوگیری از این اتفاق داخل گونی های کنفی کیسه ای از جنس پلاستیک چند لایه ای که برای نگهداری از مواد غذایی طراحی شده است را قرار میدهند تا از دانه های قهوه در مقابل تغییرات محیطی محافظت کنند.

روش دیگر، بسته بندی دانه سبز قهوه به صورت وکیوم است. در این روش دانه های سبز قهوه را در بسته بندی های ۷.۵ کیلویی، ۱۵ کیلویی یا ۲۱ کیلویی (که مرسوم ترین آن ها بسته بندی ۷.۵ کیلویی است) به صورت وکیوم شده داخل جعبه های مقوایی قرار می دهند. این نوع بسته بندی مطمعن ترین روش برای نگهداری از دانه قهوه در هنگام تجارت است و از آن برای بسته بندی دانه های قهوه تخصصی استفاده میشود.

اما در نهایت زحمت و تلاش کسی که سخت تر کار میکند، در برابر ثروت سرمایه داران کمتر دیده میشود. و سود واقعی از آن کسی که زحمت واقعی را کشیده نخواهد شد.

متاسفانه این رویکرد در زمینه تجارت قهوه بسیار پر رنگ است. با اینکه تجارت قهوه برای بازار های سرمایه گزاری تجارت پر سودی است، مزرعه داران و کارگران با کمترین درآمد و میزان سود مشغول به این فعالیت ارزشمند هستند.

عمده تجارت و قیمت گزاری قهوه در دست سازمان های بورس جهانی است. در این روش خرید و فروش شفافیت زیادی وجود ندارد و میزان سود نهایی کشاورز از قهوه مشخص نیست.

A farmer harvests coffee beans at a farm near Sasaima city.

روش دیگر خرید و فروش قهوه، خرید به صورت مستقیم از مزرعه دار یا کمپانی های کوچکتر است. در این روش مهم ترین اصل وجود شفافیت در همه زمینه هاست. اطلاعات محصول مثل ارتفاع مزرعه و زمان برداشت و نحوه فراوری در این روش به صورت واضح تر مطرح میشود. علاوه بر این میتوان جویای این شد که به هر کدام از حلقه های زنجیر تولید قهوه چه میزانی از سود تعلق می گیرد. البته با اینکه در این روش اصل بر حمایت از مزرعه دار است، باز هم مزرعه دار از سود کمتری نسبت به بقیه حلقه ها برخوردار میشود.

همه این ها بر ارزشمندی معنوی و نهایی قهوه صحه میگزارند و شاید بهترین راه برای حمایت از چرخه تولید، تلاش برای به فعلیت رساندن ویژگی های ذاتی این دانه باشد تا لبخند و حس خوب حاصل از نوشیدنش در چرخه انرژی کائنات، به مبدا بازگردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *